ایمونوژنتیک:
آلوتیپ های ایمونو گلوبولین:
آلوتیپ ها عبارتند از سیستم Gm همراه به زنجیره سنگین IgG سیستم Am همراه IgA سیستم های Km و Inv همراه زنجیره سبک k سیستم OZ برای λ و آلوتیپ Em برای زنجیره سنگین IgE. سیستم های Gm و Km از هم مستقل بوده و پلی مورفیک هستند.
ایجاد تنوع آنتی بادی:
تنوع آنتی بادی می تواند ناشی از ترکیبات متفاوت زنجیره های سبک و سنگین (و نوترکیبی ها و جهش های زیاد سوماتیکی ) باشد که نیازمند هزاران ژن ساختاری برای ایجاد تنوع می باشد. درک اولیه از مطالعه افراد مبتلا به میلومای چند گانه( Multiple myeloma). بدخیمی سلول های تولید کننده آنتی بادی حاصل شده است.
میلومای چند گانه:
افراد مبتلا به میلومای چند گانه یک گونه آنتی بادی منفرد یا مونوکلونال به مقادیر زیاد تولید می کنند که در ادرار دفع میشود این پروتئین متشکل از زنجیره های سبک آنتی بادی بوده و به پروتئین بنس – جونز (Bence – Jones ) معروف است. از بررسی این پروتئین مشخص شد که انتهاهای آمینی توالی متغییر آمینو اسیدی (V) و انتها های کربوکسیلی نسبتا ثابت( C) هستند. مناطق V شامل چهار ناحیه بدنه (HV-I-III) می باشند.
ایمنی اکتسابی اختصاصی به واسطه سلول
گیرنده آنتی ژنی سطح سلول T:
این گیرنده متشکل از دو زنجیره پلی پپتیدی متفاوت محتوی دو ناحیه شبه ایمونوگلوبولینی بوده که یکی ساختار نسبتا ثابت داشته و دیگری بسیار متغیر است. پدیده ای مشابه با آنچه در ایمونوگلوبولین هاست در طی بالغ شدن سلول T در گیرنده آنتی ژنی سطح آن اتفاق می افتد.
کمپلکس اصلی سازگاری بافتی:
ژن های سه کلاسMHC بر روی کروموزوم 6 قرار دارند و عبارتند از کلاس I شامل HLA-A,B,C ,E,F,G روی تمام سلول ها و سلول های بکارگیرنده سلول های T سیتوتوکسیک کلاس II شامل ژن های HLA-DP,DQ,DR بر روی سلول های B و ماکرو فاژها کلاس III شامل ژن های به عملکرد متنوع مثل میانجی گر های التهابی نظیر فاکتور نکروز تومور پروتئین های شوک حرارتی و اجزای مختلف کمپلمان هستند.
ژنتیک پیوند:
شناسایی آنتی ژن های پیوند یا تعیین تیپ HLA با استفاده از تکنیک های مبتنی بر PCR انجام میشود.سیستم HLA بسیار پلی مورفیک است. پیوستگی نزدیک لکوس های HLA به مفهوم آن است که آنها تمایل دارند به طور دسته جمعی به ارث برسند (هاپلوتیپ). هر فرد با احتمال 25./. دارای آنتی ژن های HLA یکسانی به خواهر – برادر خود می باشد چرا که تنها چهار ترکیب احتمالی از دو هاپلوتیپ پدری (مثلا P و Q )و دو هاپلوتیپ مادری (مثلا S و R) یعنی PR PS, ,QS QR وجود دارد.شباهت آنتی ژنی خواهر – برادرنسبت به هر یک از والدین بیشتر از یک فرد غیر خویشاوند است; به همین دلیل برای پیوند اندام اغلب یک خواهر یا برادر به عنوان دهنده اندام مورد نظر بالقوه انتخاب میشود.
|
برخی بیماری های همراه HLA |
|
بیماری HLA |
|
اسپوندیلیت آنکیلوزان B27 |
|
بیماری سلیاک DR4 |
|
کمبود21 –هیدروکسیلاز A3/Bw47/DR7 |
|
هموکروماتوز A3 |
|
دیابت وابسته به انسولین (نوع 1) DR3/4 |
|
میاستنی گراویس B8 |
|
نارکولپسی DR2 |
|
آرتریت روماتوئید DR4 |
|
لوپوساریتماتوزسیستمیک DR2/DR3 |
|
تیروتو کسیکوز (بیماری گریوز) DR3 |
بعضی از الل های درون HLA با هم در عدم تعادل پیوستگی هستند. مثل همراهی آنتی ژن های A1 و B8 در جمعیت های اروپای غربی. آنتی ژن H-Y که برای عملکرد و تمایز بیضه ها مهم است در تعدادی از گونه های حیوانی موجب رد پیوند بافتی از نرها به ماده های همان گونه می شود.
در جایی به عظمت کیهان مدرک این که امکان وجود چیزهایی بی نهایت غیر محتمل همیشه هست خود ما هستیم.