p53

 

p53 پروتئینی است که در ارتباط با DNA بوده و بنام سرکوبگر تومور (Tumor suppressor ) نامیده شده و در انسان توسط ژن TP53 کد می شود . وجود این پروتئین در ارگانیسم های پر سلولی حیاتی بوده و تنظیم کننده سیکل سلولی است و عملکرد آن به عنوان سرکوبگر تومور به معنای جلوگیری کننده از بروز سرطان می باشد . از P53 به عنوان محافظ ژنوم یا نوک پیکان حفاظت از ژن یا رئیس دیده بانهای ژنوم نامبرده می شود که همگی آنها بیانگر نقش حفاظتی آن در جلوگیری از موتاسیونهای ژنوم می باشد.

نام P53 برگرفته از توده مولکولی آن می باشد که بر روی (SDS-PAGE) ( سدیم دو دسیل سولفات پلی آکریل آمید ژل الکتروفورز ) به صورت یک پروتئین ۵۳ کیلو دالتونی جدا می شود. اما اگر بر اساس تعداد اسیدهای آمینه آن شناسایی صورت بگیرد ۴۳٫۷ کیلو دالتون خواهد بود این تفاوت به دلیل تعداد زیادی اسیدهای آمینه اطراف مولکول آن میباشد که در حرکت الکتروفورتیک سنگین تر از حالت طبیعی خود را نشان می دهد. این حالت در P53 گونه های مختلف شامل انسان ‌‌‌‍، جوندگان، قورباغه و ماهیها دیده می شود.

ادامه نوشته

وراثت در اثر ذرات سیتوپلاسمی و اپی زوم ها:

ذرات  مخصوصی در سیتوپلاسم یافت شده است که به دو حالت وجود دارند:

الف/ حالت مکمل که بستگی زیادی با کروموزوم ها داشته و تکثیر آنها همزمان با تکثیر کروموزومی است.

ب/ حالت مستقل که ذرات مستقل از عناصر ژنتیک کروموزومی تکثیر می شوند.

ژاکوب و ولمن این ذرات را اپی زوم نامیدند.

فاکتورهای جنسی در Ecoli :

در این باکتری دو نوع سلول جنسی وجود دارد:

یکی F- که گیرنده عوامل ژنتیکی است و دیگری F⁺ که دهنده عوامل ژنتیکی میباشد. سلول های F- فقط عمل گیرندگی داشته و فاقد عمل دهندگی می باشندو این امر با آن جهت است که این سلول ها فاقد فاکتور بارور کننده F هستند دلیل این وضعیت آن است که مشاهده می شود سلول های F- هرگز به صورت F⁺ یا (hfr) جهش نمی یابند ولی سلول های F⁺ اغلب میتوانند به F- تبدیل شوند. اگر سلول های F⁺ در معرض رنگ های اکریدین قرار گیرند صفت بارور کنندگی خود را از دست داده و تبدیل به F- میشوند.ثابت شده است که فاکتور F در هر دو نوع سلول hfrو F⁺ وجود دارد اما در اولی به حالت مکمل با کروموزوم باکتری و در اخری به صورت مستقل از ان می باشد. در آمیزش با سلول های F- سلول های F⁺ صفت باروری را مستقل از کروموزوم های خود با سرعت انتقال می دهند و لذا فاکتور F هیچ وابستگی به کروموزوم ها ندارد.

عوامل انتقال دهنده مقاومت:

مقاوم شدن باکتری ها به داروها از اهمیت خاصی برخوردار است. نژادی از یک نوع باکتری به دست امده است که در یک زمان نسبت به سه و حتی چهار دارو مانند سولفامید, استر پتومایسین, تتراسیکلین, و کلرامفنیکل مقاوم بوده است.مشخص شده است که سویه های مقاوم این باکتری  میتوانند مقاومت را به طور گروهی و نه تنها به گروه های حساس انتقال دهند.مقاومت به دارو ها به وسیله عوامل ژنتیکی انتقال می یابد و این انتقال مقاومت های چند گانه نیز بستگی به عوامل دارد که عامل انتقال مقاومت RTF نامیده میشود. به نظر میرسد که RTF از نظر تیوری اپی زومی است که به صورت مستقل وجود دارد. عامل های RTF عواملی شبیه اپی زوم هستند که در عمل آمیزش از یک سلول به سلول دیگر انتقال می یابند.RTF /Resistance transfer factor